35.8 C
Galatsi
Κυριακή, 14 Ιουλίου, 2024

Εκεί είναι η εκκλησία της και ο Θεός της

Ημερομηνία:

-- Διαφήμιση --

Γράφει η Μαρία Κ για ένα τραγούδι που μας αρέσει

  1. Ιανουάριος (καταγωγή)

“Χρόνια πολλά, καλή χρονιά”, φωνάζουν οι άνθρωποι στους δρόμους, είναι αρχές Ιανουαρίου, έξω κάνει φρικτό κρύο. Όλοι φοράνε παλτά και ζεστά ρούχα. Είναι χαρούμενοι ακόμα. Επικρατεί το εορταστικό κλίμα. Ένα κορίτσι με μια κόκκινη εσάρπα μόνο, για πανωφόρι, περνά απέναντι το κεντρικό δρόμο. Όλοι την κοιτούν εξτασιασμένοι. Είναι πολύ όμορφη, τα μαύρα μάτια της καίνε, βγάζουν φωτιές. Τα μακριά μαλλιά της μυρίζουν γιασεμί και καμέλια. Έχει εξωτική ομορφιά. Οι άντρες δεν ξεκολλάνε το βλέμμα τους από πάνω της. Κάποιες γυναίκες μουρμουρίζουν, ότι είναι τσιγγάνα γι’ αυτό δεν κρυώνει.
Είναι τσιγγάνα, είναι φωτιά! Πετάει το κόκκινο πέπλο της!

2. Φεβρουάριος (αυτοεκτίμηση)

-- Διαφήμιση --

Ο χειμώνας συνεχίζει και γίνεται χειρότερος, πιο βαρύς, πιο κρύος. Οι άνθρωποι έχουν κλειστεί μέσα, ακόμα και τις Κυριακές. Ελάχιστοι μετακινούνται και μόνο για αυτά που είναι αναγκαία και απαρατήρητα.
Η τσιγγάνα περπατά στο κρύο με το κόκκινο πέπλο της. Τα μαλλιά της είναι βρεγμένα και τα ρούχα κολλάνε πάνω στο σώμα της. Οι άντρες κολάζονται. Είναι τόσο ποθητή, περπατά με αυτοπεποίθηση. Κάποιοι ψιθυρίζουν “Είναι τσιγγάνα, δε ντρέπεσαι για το σώμα της, έτσι είναι αυτοί κυκλοφορούν γυμνοί”.
Καίγεται για ζωή και έρωτα, δεν ντρέπεται για το σώμα της, πετάει το κόκκινο πέπλο της.

3. Μάρτιος (στερεότυπα)

-- Διαφήμιση --

Οι πρώτες ηλιόλουστες μέρες είναι γεγονός. Ο κόσμος δειλά -δειλά βγαίνει προς τα έξω. Τα καταστήματα στολίζουν τις βιτρίνες με ανοιξιάτικα ρούχα. Οι γυναίκες χαζεύουν και ρωτούν τιμές. Η τσιγγάνα με το κόκκινο πέπλο κοιτάζει ένα κόκκινο φόρεμα. Το φαντάζεται επάνω της και χαμογελάει. Σίγουρα της πάει, είναι μόνο 17 χρονών, όλα της πάνε.
Κάποιοι την κοιτάζουν πονηρά, την ποθούν κρυφά.
Οι πωλητές φοβούνται μη τους κλέψει κάποιο ρούχο.
Οι γυναίκες ζηλεύουν την περπατησιά και τον αέρα της.
Η τσιγγάνα δοκιμάζει το φόρεμα. Όλοι μένουν με το στόμα ανοικτό.
Οι πωλήτριες ψάχνουν το δοκιμαστήριο για κλοπιμαία. Δεν λείπει κάτι. Η κοπέλα πληρώνει και φεύγει χαρούμενη. Δε τη νοιάζει τι λένε, πετάει και το άλλο πέπλο.

4. Απρίλιος (Θρησκεία)

Πλησιάζει η πασχάλια. Οι άνθρωποι της επαρχίας ασβεστώνουν ακόμα τους τοίχους και τις αυλές. Τα παιδιά έχουν αρχίσει να παίζουν στους δρόμους, τσιγγανόπουλα, αλβανόπουλα, μαύρα, άσπρα, κορίτσια, αγόρια, όλα μαζί.
Τα παιδιά δεν κάνουν διαχωρισμούς, τους νοιάζει μόνο το παιχνίδι.
Η τσιγγάνα έχει δέσει το κόκκινο πέπλο στα μάτια της και παίζει μαζί τους τυφλόμυγα. Όλα γελούν με την καρδιά τους.
Ένα κοριτσάκι μόνο κλαίει σε μία γωνία του δρόμου. Το αντιλαμβάνεται, την παίρνει αγκαλιά και την κάνει βοηθό της. Όλοι ευχαριστημένοι.

Οι μεγάλοι τρέχουν στην εκκλησία, αυτή όχι. Αυτή θα παραμείνει με τα παιδιά, εκεί είναι η εκκλησία της και ο Θεός της, πετάει και αυτό το πέπλο.

5. Μάιος (Μόρφωση- Σοφία)

Οι ζεστές μέρες είναι γεγονός. Τα σχολεία τελειώνουν. Τα παιδιά ετοιμάζουν γιορτές για το τέλος της σχολικής χρονιάς. Οι γονείς τρέχουν να προλάβουν. Η τσιγγάνα βοηθάει την ανιψιά της για το ρόλο της στην παράσταση του σχολείου. Δεν ξέρει να διαβάζει, αλλά το έχει μάθει όλο απέξω ακούγοντας τη μικρή. Η παράσταση είναι “Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον”. Η μικρή της εξηγεί το έργο και το ρόλο της, μιας και είναι η πρωταγωνίστρια.
Την ανάγκη του γλάρου για το πέταγμα όπως είπε η δασκάλα.
Η τσιγγάνα της δίνει το κόκκινο πέπλο της να το κάνει φτερά και να πέτα όταν θα είναι στη σκηνή. Η μικρή φωνάζει έξαλλη ότι οι γλάροι δεν έχουν κόκκινα φτερά. Η τσιγγάνα ζητά συγγνώμη απ’ το παιδί. Θα καταλάβει κάποτε. Πέτα κι αυτό το πέπλο.

6. Ιούνιος (Πληγή-Κακοποίηση)

Είναι πια αρχές καλοκαιριού και επίσημα. Έχουν αρχίσει οι διαφορές αγροτικές εργασίες. Τα καρπούζια, οι ντομάτες, τα προϊόντα του καλοκαιριού. Οι πλανόδιοι τσιγγάνοι είναι όλοι μέρα στους δρόμους. Οι γυναίκες τους μαζί, για βοήθεια. Τα κορίτσια στο σπίτι κάνουν τις δουλειές ώσπου να παντρευτούν και να πάνε κι αυτές μαζί με τον άντρα τους.
Έτσι κάνουν οι τσιγγάνοι, ποιος τολμά να το αλλάξει αυτό;
Το κορίτσι ακούει φασαρία απ’ το δίπλα σπίτι. Μια πόρτα χτυπά δυνατά και κάποιος φεύγει. Τρέχει να δει τι έγινε. Εκεί ζει ο θείος, η θεία και οι ξάδελφος της.
Βρίσκει την ξαδέλφη να κλαίει χτυπημένη. Τρέχει και την αγκαλιάζει. Δένει την πληγή στο γόνατο της με το κόκκινο πέπλο.
– Ο πατέρας θέλει να με παντρέψει με κάποιον που δεν αγαπώ. Εγώ αγαπώ, ξέρεις ποιον, θέλω να είμαι μαζί του. Δεν έχουμε λεφτά, αλλιώς θα φεύγαμε και μετά ο πατέρας θα το δέχονταν, αλλά μέχρι να μαζέψουμε θα με έχει παντρέψει με τον άλλο.
– Θα σε βοηθήσω εγώ. Έχω κάποια λεφτά την άκρη. Είναι αρκετά για ώρα ανάγκης, τα έχω από πέρσι που δούλευα στα σταφύλια. Δεν θέλω να πονάς, θέλω να είσαι χαρούμενη!
– Σ’ ευχαριστώ! Πώς θα στο ξεπληρώσω δεν ξέρω;!
– Τίποτα! Γυναικεία αλληλεγγύη λέγεται αυτό, το άκουσα κάπου.
– Πώς θα στο ξεπληρώσω μου λες;
Πέτα κι αυτό το πέπλο

7. Ιούλιος (Έρωτας)

Στο χωριό έχει πανηγύρι στον προφήτη Ηλία. Όλοι οι τσιγγάνοι ετοιμάζονται. Θα έχει ζωντανή ορχήστρα, λένε και ξαναλένε απ’ το πρωί.
Τα κορίτσια στολίζονται όλη μέρα. Το βράδυ θα χορέψουν και όλοι θα μαζευτούν εκεί να τις θαυμάσουν.

Ο Κώστας μπήκε στα τριάντα, είναι καθηγητής χορού στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Τρομερά ταλαντούχος και επιτυχημένος για την ηλικία του.
Ο Άρης, συνομήλικος και παιδικός του φίλος, δάσκαλος καλλιτεχνικών σε σχολείο της επαρχίας με πολλούς μαθητές τσιγγάνους.
– Βρε Κώστας, δάσκαλος χορού και δεν έχεις δει ποτέ τσιγγάνα να χορεύει; Είναι δυνατόν! Ξέρεις τι χάνεις; Έρωτας είναι σου λέω! Έρωτας! Θα σε πάω το βράδυ στο πανηγύρι του προφήτη Ηλία και θα με ευχαριστείς γι’ αυτό μετά, πίστεψέ με!
Το κορίτσι δεν ετοιμαζόταν απ’ το πρωί σαν τα άλλα κορίτσια. Δεν είχε κάτι να περιμένει. Ούτε αγαπούσε κάποιον. Ήταν αερικό, άπιαστο και μαγικό πλάσμα. Θα πήγαινε όμως στο πανηγύρι. Θα χόρευε κιόλας, γιατί να μη χορέψει; Έρωτας είναι η ζωή και χορός. Κάθε ανάσα είναι ευγνωμοσύνη. Η ομορφιά είναι στην κίνηση, στη δράση. Γιατί να μη χορέψει;
Φόρεσε το κόκκινο φόρεμα και τα χρυσά σκουλαρίκια της μάνας της. Ενα μενταγιόν φλουρί που κρύβονται μες το καλοσχηματισμένο στήθος της.
Έβαλε κραγιόν και άφησε τα μακριά μαλλιά της κάτω. Πήρε το κόκκινο πέπλο και έφυγε.

Ο Κώστας και ο Άρης έχουν φτάσει στο πανηγύρι και έχουν πιάσει θέση μπροστά -μπροστά. Ο Άρης επαναλαμβάνει για μια ακόμα φορά στο Κώστα, πώς γίνεται να μην έχει δει τσιγγάνα να χορεύει.
– Έλεος! Θα δω ρε Άρη!

Τα όργανα αρχίζουν να παίζουν. Όμορφα κορίτσια λικνίζονται. Οι τσιγγάνες κατέχουν την τέχνη του χορού όσο καμία άλλη, από μικρά παιδιά χορεύουν. Απ’ την κούνια. Οι άντρες μαζεύονται, ο έρωτας πλανάται στην ατμόσφαιρα.

Η ορχήστρα παίζει “το χορό των επτά πέπλων” Το τραγούδι της Αληθινής, έτσι λένε τη τσιγγάνα με το κόκκινο πέπλο.
Σηκώνεται να χορέψει με το κόκκινο πέπλο της. Όλοι μαζεύονται! Τους καθηλώνει. Είναι το πιο ερωτικό πλάσμα που πάτησε τη γη.

🎵🎶””Φωτιά στου κοριτσιού το βλέμμα
τρελό στήνει χορό για μένα.
Επτά τα μυστικά της πέπλα,
καρδιά τις αντοχές σου μέτρα.

Στης σαγήνης το χορό
το μέλλον γίνεται παλιό,
τα ζάρια πέφτουν και κυλούν,
τα τείχη ξύλινα καλούν
κι όλα γίνονται ξανά.”🎵🎶🎶🎵

Ο Κώστας σηκώνεται όρθιος, την κοιτάζει μαγεμένος. Έχει ανατριχιάσει ολόκληρος.

“Έρωτας είναι” φωνάζει “Έρωτας -φωτιά που θα με κάψει!”
Τον κοιτάει κατάματα. Πετάει κι αυτό το πέπλο

ΜΟΙΡΑΣΤΕΊΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΕΓΓΡΑΦΗ

-- Διαφήμιση --

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ
ΑΡΘΡΑ

Ο Κούντερα του Βασίλη

Ο Βασίλης Παπαστεργίου είναι το ιδανικό πρόσωπο για συνέντευξη...

Ο δικός μου Μπέργκμαν

Σαν σήμερα το 2007 έφυγε από τη ζωή ο...

Φρίντα Κάλο: Δεν ζωγράφισα ποτέ όνειρα, ζωγράφισα τη δική μου πραγματικότητα

Της Ακριβής Κονιδάρη «Πρώτα την άκουσα να περνάει και έπειτα...

Έφυγα για Παταγονία με μια Βυζαντινή πριγκίπισσα

Γράφει ο Αποστόλης Ραζής Νομίζω η παιδική ηλικία είναι εκείνη...
-- Διαφήμιση --