26.2 C
Galatsi
Τρίτη, 25 Ιουνίου, 2024
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    Οικονομική πολιτική και εκπαίδευση

    Ημερομηνία:

    -- Διαφήμιση --

    Ενώ το πρωτοφανές κύμα ακρίβειας σαρώνει τη χώρα και οι εργαζόμενοι έχουν φτάσει στα όρια της φτωχοποίησης και της εξαθλίωσης, η κυβέρνηση ανακοινώνει δήθεν αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους.

    Βαφτίζει αύξηση την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους για το 2023(!), τη στιγμή που στον ιδιωτικό τομέα το έχει κάνει εδώ και δύο χρόνια και μάλιστα ανεξάρτητα του ύψους εισοδήματος.

    Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι λογικό και δίκαιο να πληρώνουν εισφορά αλληλεγγύης όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα τουλάχιστον 13.000 ευρώ στο δημόσιο τομέα, αλλά να απαλλάσσονται από την εισφορά, στον ιδιωτικό τομέα, εισοδήματα ύψους 100.000 ή 200.000 ευρώ από επιχειρήσεις.

    -- Διαφήμιση --

    Την ίδια στιγμή που η αγορά  λειτουργεί ανεξέλεγκτα, η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης  σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, το κόστος σε ρεύμα και καύσιμα εξαφανίζει το εισόδημα μας, τα ενοίκια αυξάνονται, χιλιάδες νεοδιόριστοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ζουν με μισθούς πείνας 700 και 800 ευρώ το μήνα και με την ποινή των 2 ετών στην οργανική τους θέση, η κυβέρνηση σε ένα ρεσιτάλ επικοινωνιακής πολιτικής, και κοροϊδίας, ανακοινώνει το «καλάθι του νοικοκυριού» και μια σειρά επιδομάτων, διάφορα pass και παροχές και όχι πραγματικές αυξήσεις, έτσι ώστε να ζούμε με αξιοπρέπεια απ’ τον μισθό μας.

    Από τη άλλη τα κέρδη των παρόχων της ενέργειας πολλαπλασιάζονται, των εταιρειών εμπορίας καυσίμων διογκώνονται, οι φόροι στα είδη πρώτης ανάγκης δε μειώνονται, όπως σε άλλες χώρες της Ευρώπης και ο πληθωρισμός κινείται μεσοσταθμικά σε ποσοστά άνω του 10%.

    -- Διαφήμιση --

    Την ίδια περίοδο η κυβερνητική πολιτική στο υπουργείο παιδείας συνεχίζει ετσιθελικά τις δήθεν μεταρρυθμίσεις, αυξάνει την πίεση στους εκπαιδευτικούς, τη γραφειοκρατία στο σχολείο και εμφανίζεται επικοινωνιακά στους πολίτες να καινοτομεί.

    Ακόμα και η διεύρυνση του ωραρίου στο Ολοήμερο σχολείο, έγινε για επικοινωνιακούς λόγους, απροετοίμαστα και χωρίς να βελτιωθούν οι υποδομές του σχολείου, που φιλοξενεί τους μαθητές από τις 7 το πρωί έως τις 17.30 χωρίς να υπάρχουν χώροι ανάπαυλας και ξεκούρασης των μαθητών.

    Όλη αυτήν την περίοδο το συνδικάτο ασχολείται με τους μέντορες και τους ενδοσχολικούς συντονιστές, αδυνατώντας να προτεραιοποιήσει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, εξαντλείται σε άγονους και αδιέξοδους αγώνες με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα με αποκορύφωμα τον αγώνα για τη μη συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές για την επιλογή αιρετών εκπροσώπων μας στα υπηρεσιακά και πειθαρχικά συμβούλια.

    Η εκπροσώπηση των εκπαιδευτικών στα υπηρεσιακά συμβούλια δε μπορεί να γίνει παραταξιακό παιχνίδι που θα εξυπηρετήσει τις προθέσεις της ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ και θα οδηγήσει στην κατάργηση του θεσμού.

    Το διακύβευμα δεν ήταν και δεν πρέπει να είναι ο τρόπος εκλογής, αλλά η ύπαρξη ή μη ενός θεσμού που εξασφαλίζει τον έλεγχο, τη διαφάνεια στις υπηρεσιακές μεταβολές και εν τέλει τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών απέναντι στις αποφάσεις των μονοπρόσωπων οργάνων της διοίκησης. Ο αγώνας έπρεπε να δοθεί μέσα από τη συμμετοχή και όχι την αποχή.

    Δυστυχώς απέναντι στη λογική, αλλά και στη διαχρονική στάση του συνδικάτου, που πάντα επέλεγε τη συμμετοχή, συνασπίστηκε ένα θορυβώθες και ανεπίγνωστο μπλοκ δυνάμεων που εξακολουθεί να προτάσσει τα εκλογικά παραταξιακά οφέλη, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα του κλάδου ευρισκόμενο στην ίδια πλευρά με αυτούς που ήθελαν την κατάργηση του θεσμού, δηλαδή την κυβερνητική πολιτική.

    Γι’ αυτό το λόγο καλούσαν σε αποχή, προσδοκώντας να την επικαλούνται στη συνέχεια ως μοναδικό επιχείρημα απονομιμοποίησης των εκλεγμένων εκπροσώπων των εκπαιδευτικών.

    Το συνδικάτο που δεν έχει πρόταση για τα θέματα του κλάδου δεν έχει μέλλον. Το Όχι σε όλα, οδηγεί σε αλλεπάλληλες ήττες, που οι ανεπίγνωστοι θα τις βαφτίζουν νίκες.

    Το εύκολο και βολικό «τίποτα» δεν είναι πρόταση, είναι στείρα άρνηση, η απεργία – αποχή για όλα οδηγεί σε αδιέξοδους αγώνες, εγκλωβίζει το συνδικάτο και τη βάση των εκπαιδευτικών, αποσυλλογικοποιεί το κίνημα και απογοητεύει τους εκπαιδευτικούς, η άρνηση σε όποια αλλαγή, όταν όλα αλλάζουν, πριν καν εφαρμοστεί είναι βαθύς συντηρητισμός.

    Αυτές οι λογικές πρέπει να ηττηθούν. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, απαιτούνται προοδευτικές συμμαχίες με ξεκάθαρες θέσεις που θα οδηγήσουν τους εκπαιδευτικούς σε αγώνες με προοπτική και μαζί με την κοινωνία σε ουσιαστική πολιτική αλλαγή.

    Είναι ανάγκη στη σημερινή συγκυρία να προταχθούν τα αιτήματα για:

    –Aυξήσεις στους μισθούς μας, τουλάχιστον στο ύψος του πληθωρισμού.

    –Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.

    –Μισθολογικό ξεπάγωμα της διετίας 2015-2017.

    — Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ.

    –Θέσπιση γραμματειακής υποστήριξης στα σχολεία.

    –Επαναφορά του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και διάλογος από μηδενική βάση με γνώμονα τις θέσεις του κλάδου.

    –Μόνιμους διορισμούς βάσει των πραγματικών αναγκών.

    –Την περιφρούρηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, την απερίσπαστη συνέχιση της συνδικαλιστικής δράσης και την επαναφορά του ν.1264/82.

    –Πλήρη εργασιακά δικαιώματα στους αναπληρωτές, ίδια με εκείνα των μόνιμων εκπαιδευτικών.

    — Αύξηση της χρηματοδότησης των σχολείων για την κάλυψη των πρόσθετων δαπανών από την αύξηση της τιμής των καυσίμων, της ενέργειας, της γραφικής ύλης.

    – Ουσιαστική δημοκρατία στο σχολείο και στους συλλόγους διδ/ντων.

    Η Εκπαίδευση χρειάζεται λύσεις και όχι προβλήματα για να έχουν κάποιοι ρόλο.

    ΜΟΙΡΑΣΤΕΊΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

    ΕΓΓΡΑΦΗ

    -- Διαφήμιση --

    ΠΡΟΣΦΑΤΑ

    ΣΧΕΤΙΚΑ
    ΑΡΘΡΑ

    Ο ρατσιστής Λοΐζος και οι κατέχοντες τον πολιτικοκορεκτισμό

    Παρασύρθηκα από τα όσα γράφονται για τον Καραγάτση και...

    Σκέψεις και προβληματισμοί για την Αριστερά

    Δύο αναρτήσεις – δημόσιες τοποθετήσεις, για τον διάλογο, που...

    Μπλοκαρισμένη κοινωνία, μπλοκαρισμένη Αριστερά

    Άρθρο του Ευκλείδη Τσακαλώτου, βουλευτή της Νέας Αριστεράς, πρώην...

    «Έστησε» την Κεντροαριστερά στα δύο μέτρα…

    Γράφει η Πολύμνια Απεχθάνεται τις συλλογικές διαδικασίες. Βαριέται τις ομιλίες...
    -- Διαφήμιση --