27.6 C
Galatsi
Δευτέρα, 24 Ιουνίου, 2024
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    Ελένη Αυλωνίτου: Τα δικαιώματα υπάρχουν όταν τα ασκείς

    Ημερομηνία:

    -- Διαφήμιση --

    Την Τετάρτη 22 Μαρτίου έγινε στο πολιτιστικό κέντρο “Καμίνι”, στο Γαλάτσι,  εκδήλωση της δημοτικής παράταξης “Γαλάτσι Από Κοινού” με θέμα “Έχουν φύλο οι ανισότητες;” Διαστάσεις του ερωτήματος στην ενημέρωση, τη νεολαία, την εργασία, τον πολιτισμό, την πολιτική, τον αθλητισμό, την κοινωνία γενικότερα, έθιξαν:

    Η δημοσιογράφος, υπεύθυνη φεμινιστικής πολιτικής και φύλου, της Πολιτικής Γραμματείας ΣύΡιζΑ-ΠΣ, Αννέτα Καββαδία.

    Η εργαζόμενη φοιτήτρια, Μαρέλ Ζαχαρέλου.

    -- Διαφήμιση --

    Η δικηγόρος, πρώην Υπουργός, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.

    Η πρωταθλήτρια κολύμβησης και δρ Εργοφυσιολογίας Ελένη Αυλωνίτου.

    -- Διαφήμιση --

    Την παρουσίαση και τον συντονισμό της συζήτησης έκανε η Αγγέλικα Σαπουνά, δρ Κοινωνιολογίας και Πολιτικής της Εκπαίδευσης και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Γαλάτσι Από Κοινού”

    Όλες οι εισηγήσεις και οι παρεμβάσεις έχουν κινηματογραφηθεί και θα δημοσιευτούν, σε βίντεο και κείμενο, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

    Η εισήγηση της πρώην πρωταθλήτριας στην κολύμβηση, Ελένης Αυλωνίτου, όπως η ίδια τη δημοσίευσε σε ανάρτηση στο Facebook, οι επισημάνσεις δικές μας:

    Η ανισότητα έχει φύλο και είναι ηλίου φαεινότερο ότι η γυναίκα βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση. Υπάρχει το τέρας της έμφυλης βίας, που οδηγεί ακόμα και στην απώλεια ζωής της γυναίκας, της ενδοοικογενειακής βίας, της κακοποίησης ψυχολογικά και λεκτικά, της σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας  όπου πρέπει να το πολεμήσουμε με κάθε τρόπο, να το στιγματίσουμε να το αναδείξουμε και να το καταδικάσουμε.

    Η γυναίκα πλήττεται περισσότερο ως πρόσφυγας και μετανάστρια. Η ανεύρεση εργασίας για τη γυναίκα γίνεται μία μαραθώνια προσπάθεια.

    Η ανεργία είναι γένους θηλυκού. Οι παραβιάσεις στις εργασιακές συνθήκες συναντώνται συχνότερα στις γυναίκες, σε σχέση με τους άνδρες ενώ η νομικά κατοχυρωμένη ίση αμοιβή για ίση εργασία ανεξαρτήτως φύλου, υπονομεύεται σε σχέση με τις γυναίκες.

    Ακόμα και η αυτοδιάθεση του σώματός της γυναίκας αμφισβητείται. Συντηρητικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη των δικαιωμάτων προσπαθούν να νομοθετήσουν αυστηρότερες ποινές για τις εκτρώσεις, όπως έγινε στη Πολωνία κι ίσως αν μπορούσαν θα τις καταργούσαν τελείως. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και αυτονόητο.

    Στην Ελλάδα αντίστοιχα είχαμε σχετικά πρόσφατα, τη μισή Ιερά Σύνοδος, δεκάδες άνδρες γυναικολόγους, κυβερνητικά στελέχη ακροδεξιάς απόχρωσης και ένα συρφετό κατά πλειοψηφία ανδρών, όπου αποφάσισαν να διοργανώσουν το «1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας» για να ασχοληθούν με τις μήτρες, τα σώματα, τα δικαιώματα, τις επιθυμίες των γυναικών, σχεδόν χωρίς τις γυναίκες. Τους φαίνονταν μάλλον περιττές. Από τους 166 ομιλητές και από τα 65 μέλη της επιστημονικής επιτροπής του συνεδρίου μόνο οι 40 και 12, αντίστοιχα, ήταν γυναίκες.

    Τα δικαιώματα υπάρχουν όταν τα ασκείς, διαφορετικά σήμερα το κατεστημένο φωνάζει οπισθοδρόμηση, πίσω ολοταχώς! Δεν αρκεί δηλαδή να διεκδικούμε μόνο βήματα προς τα μπρος, αλλά πρέπει να προσέχουμε και τα νώτα μας. Πρέπει να υπερασπιστούμε το προοδευτικό μέτωπο, που θα διατηρήσει τα κεκτημένα του παρελθόντος και θα διεκδικεί περισσότερα στο μέλλον. Αν δεν το κάνουμε το πίσω ολοταχώς θα μας φέρουν στη χρονολογία που ονειρεύονται!

    Για την Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που πρεσβεύει ότι οι ανισότητες είναι ένα φυσικό φαινόμενο, πράγματι εάν είμαστε στη ζούγκλα αυτό θα ίσχυε. Όμως ζούμε σε μια κοινοβουλευτική Δημοκρατία της πολιτισμένης Ευρώπης, όπου ο ρόλος της πολιτικής είναι να παρεμβαίνει για να ανακουφίσει, να απαλύνει, να μετριάσει αυτές τις ανισότητες, οι οποίες είναι ουσιαστικά αντίθετες στην ανθρώπινη φύση.

    Στην Ελλάδα όμως του Κυριάκου Μητσοτάκη αυτές οι ανισότητες μεγεθύνονται, καθώς έχει συντελεστεί και μία τρομακτική καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Όταν λοιπόν η Γυναίκα είναι ήδη ευάλωτη στις ανισότητες, φανταστείτε τι ακριβώς συμβαίνει όταν οι ανισότητες μεγεθύνονται και τα δικαιώματα συρρικνώνονται περαιτέρω.

    Από την πλευρά του αθλητισμού, οφείλω να επισημάνω ότι ο αγωνιστικός αθλητισμός ως αντικείμενο στη σφαίρα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, σε σχέση με τη διεκδίκηση ίσων ευκαιριών στο στίβο της ζωής, χωρίς διακρίσεις και προκαταλήψεις. Η προσπάθεια διεκδίκησης ενός μεταλλίου στους αγώνες έγινε το σύμβολο της προσπάθειας για ευκαιρία δυνατοτήτων σ’ ένα τομέα που εθεωρείτο παραδοσιακά ανδρικός.

    Παρόλα αυτά, ο χώρος του αθλητισμού εξακολουθεί να αποτελεί χώρο διακρίσεων για τις γυναίκες. Η ισότητα στον αθλητισμό περνάει μέσα από την καλύτερη ένταξη των γυναικών σε όλα τα επίπεδα, όπως πόροι, υποδομές, αμοιβές, χορηγοί, κέντρα λήψεων αποφάσεων, μέσα ενημέρωσης. Αν θέλουμε  να δούμε τι αλλαγές έχουν συντελεστεί σε μία κοινωνία, σε σχέση με το φύλο, θα μπορούσαμε να δούμε τι  αλλαγές, που έχουν επιτευχθεί στον αγωνιστικό αθλητισμό.

    Φίλες και φίλοι θα σας μιλήσω λίγο από την βιωματική εμπειρία μου στον αγωνιστικό αθλητισμό, μεγαλώνοντας σε μία εποχή, που ο άνδρας είχε καριέρα και η γυναίκα δουλειά.

    • Σε μία εποχή που στο σχολείο την ελεύθερη ώρα έδιναν στα αγόρια μια μπάλα να παίξουν ποδόσφαιρο και να αθληθούν και στα κορίτσια χρόνο να ζωγραφίσουν ή να κεντήσουν!

    • Σε μια εποχή που ο αγωνιστικός αθλητισμός ήταν συνυφασμένος με τη μείωση της θηλυκότητας της γυναίκας, λόγω ανεπτυγμένου μυϊκού συστήματος. Σήμερα θεωρείται πρότυπο η γυμνασμένη και υγιής γυναίκα.

    • Σε μια εποχή όπου είχα πετύχει μία μεγάλη επίδοση στα 1500 μ. ελεύθερο, αλλά δεν ήταν επίσημο γυναικείο αγώνισμα αλλά ανδρικό γιατί οι γυναίκες κολυμπούσαν μέχρι 800 μέτρα. Σήμερα τα 1500 μ. είναι επίσημο αγώνισμα.

    • Σε μια εποχή, που ο καθηγητής των Θρησκευτικών στο Γυμνάσιο, όταν έμαθε ότι στη προπόνηση μου κολυμπούσα με αγόρια, τα οποία συναγωνιζόμουν για να βελτιώνω τις επιδόσεις μου, καθώς ως η πιό γρήγορη στο σύλλογο, ήταν ο μόνος τρόπος για τον προπονητή μου να μπορέσω να βελτιώσω τις επιδόσεις μου, ο θεολόγος καθηγητής μου με προέτρεπε να απέχω από τέτοιες πρακτικές! Γιατί αμάρταινα! Και φανταστείτε ότι ζούσα στη πρωτεύουσα… δεν ζούσα σε κάποια επαρχιακή πόλη.. Σήμερα έχουμε μικτές σκυταλοδρομίες.

    Βεβαίως η υιοθέτηση μέτρων και δράσεων διαμόρφωσης ίσων ευκαιριών στον αθλητισμό έχουν βελτιωθεί πολύ από την δική μου εποχή ως αθλήτρια, αλλοίμονο, αν δεν ήταν έτσι. Όμως υπάρχουν ακόμη στόχοι να επιτευχθούν, όπως:

    1. Στην υποεκπροσώπευση των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων των αθλητικών διοικήσεων, όπου παραμένει ένας ανδροκρατούμενος χώρος. Η διοίκηση του αθλητισμού, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και σε διεθνές, είναι ανδρική υπόθεση. Η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, υποδηλώνοντας ότι ο αθλητισμός αποτελεί έναν από τους άξονες προτεραιότητας του Εθνικού σχεδίου δράσης για την ισότητα των φύλων, έφερε ένα νομοσχέδιο τομή, που είχα την τιμή να είμαι εισηγήτρια και αφορούσε τη δημοκρατική διεύρυνση της ποσόστωσης φύλου στο 1/3 στα ψηφοδέλτια των αθλητικών σωματείων, ενώσεων και ομοσπονδιών, αλλά και στις διοικήσεις των αθλητικών διοργανώσεων όλων των βαθμίδων.

    Ενδεικτικά είχαμε τότε 8 ομοσπονδίες χωρίς ούτε μία γυναίκα στα Διοικητικά Συμβούλια ενώ από τις 27 ομοσπονδίες είχαμε 14.2% συμμετοχή των γυναικών στη διοίκηση τους και 6% γυναίκες στην αθλητική ηγεσία. Το μέτρο αυτό ήταν πολύ θετικό για τις ομοσπονδίες, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι δυσκόλεψε πολύ τους αθλητικούς συλλόγους στη περιφέρεια. Χρειάζεται πρώτα λοιπόν διαρκή αθλητική παιδεία και  κουλτούρα για να καλλιεργηθεί  η ουσιαστική συμμετοχή των γυναικών στους αθλητικούς συλλόγους.

    2. Στη συμμετοχή των γυναικών στις αθλητικές δραστηριότητες, αλλά και στην επίτευξη της ισότητας στον τομέα της προπονητικής και στην εκπαίδευση στον αθλητισμό. Παρόλο οι γυναίκες έγιναν πιο ενεργές στη συστηματικότερη άθληση, λόγω και της αυξανόμενης συνειδητοποίησης της σημασίας της για τη διατήρηση της υγείας τους, οι γυναίκες στον αθλητισμό υψηλού επιπέδου εξακολουθούν να αποτελούν μειοψηφία. Στη προπονητική δε ακόμη περισσότερο. Το 1972 έγινα η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Ελληνικής Κολύμβησης, που έπιασα το όριο για Ολυμπιακούς Αγώνες και μάλιστα σε τέσσερα διαφορετικά αγωνίσματα. Στην αποστολή εκπροσώπησης είμαστε τελικά 2 γυναίκες και 100 άνδρες. Σήμερα αυτό έχει αλλάξει, αλλά σε επίπεδο Ολυμπιακής συμμετοχής, πάλι οι γυναίκες υπολείπονται των ανδρών. Το ζήτημα της ισότιμης συμμετοχής στον αθλητισμό είναι ουσιαστικά ζήτημα ισότητας των δύο φύλων.

    3. Στην εποχή μας ο αθλητισμός υψηλού επιπέδου είναι ένα μέσο βιοπορισμού, ένα επάγγελμα. Συνεπώς η προβολή της αγωνιστικής προσπάθειας αποτελεί και προώθηση της δουλειάς τους. Βασική προϋπόθεση για να παρακινήσουμε τις νέες κοπέλλες στον αθλητισμό αποτελεί ό όρος ότι οι γυναίκες αθλήτριες πρέπει να είναι ορατές. Εδώ, τα ΜΜΕ και ειδικότερα η τηλεόραση διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, αφού πολλές φορές οι γυναικείοι αθλητικοί αγώνες υπολείπονται σε προβολή. Υπάρχει σαφής ευρωπαϊκή οδηγία όπως τα κράτη μέλη μεριμνήσουν για την εισαγωγή της διάστασης του φύλου στις τηλεοπτικές αναμεταδώσεις των αθλητικών διοργανώσεων. Όμως πέρα από την κρατική τηλεόραση, ποιά άλλα  ιδιωτικά κανάλια θα συμμορφωθούν!

    4. Ένας βασικός λόγος ένστασης για την ελλιπή προβολή του γυναικείου αγωνιστικού αθλητισμού είναι ότι αυτός δεν συναρπάζει τόσο ως θέαμα από πλευράς επιδόσεων, όσο ο αντίστοιχος ανδρικός. Οι διαφορές αυτές οδηγούν σε μεγάλες διαφορές στους μισθούς, σε σημαντικές διαφορές στο επίπεδο στήριξης από χορηγούς και τέλος σε υπαρκτές διαφορές στην κάλυψη από τα ΜΜΕ. 

    Η παραπάνω αντίληψη θεωρείται επιστημονικά ένας μύθος. Στο βιβλίο μου «Γυναίκα και Άθληση» αναφέρω ότι οι σχετικές επιδόσεις ανδρών και γυναικών εκμηδενίζονται, όταν συγκρίνουμε  τις σχετικές τιμές φυσιολογικών  παραμέτρων, όπως αντοχή, δύναμη κλπ και όχι όταν συγκρίνουμε τις  απόλυτες τιμές ενός αθλητή και μιάς αθλήτριας, που λόγω μεγαλύτερου ανδρικού σωματικού μεγέθους και μακρύτερων διαστάσεων μελών του σώματος, διαφέρουν. Για παράδειγμα,  όταν συγκρίνουμε την αντοχή σε πρόσληψη Ο2  ανά kg σωματικού βάρους, οι διαφορές μεταξύ των δύο φίλων  μειώνονται, όταν συγκρίνονται  ανά kg άλιπου σωματικού βάρους (μυϊκού ιστού), τότε πάλι οι διαφορές τους ελαχιστοποιούνται ή και εκμηδενίζονται! Το ίδιο ισχύει και για τη μυϊκή δύναμη, όταν συγκρίνουμε την παραγόμενη δύναμη μεταξύ των δύο φύλων σε απόλυτες τιμές  η διαφορά είναι μεγάλη. Όταν όμως συγκρίνουμε την παραγόμενη δύναμη των δύο φύλων ανά cm2 μυϊκής ίνας, διαπιστώνουμε ότι οι διαφορές τους εκμηδενίζονται!

    Όμως, ακόμα κι αν οι αγωνιστικές επιδόσεις υπολείπονται των ανδρικών, γιατί αυτό μειώνει το θέαμα και γιατί η χαρά και η ικανοποίηση, που προσφέρει η αγωνιστική προσπάθεια για την κατάκτηση της νίκης / διάκρισης και όχι της επίδοσης είναι λιγότερο θεαματική; Οι γυναικείοι αγώνες, ακόμα και αυτοί του ποδοσφαίρου επιβεβαιώνουν το μέγεθος θεαματικότητας, που μπορούν να προσφέρουν.

    5. Τέλος, άφησα τελευταίο το μείζον θέμα του τρόπου κάλυψης του γυναικείου αθλητισμού από τον αθλητικό Τύπο. Οι εφημερίδες ενώ  αφιερώνουν ένα πολύ χαμηλό ποσοστό του χώρου τους στο γυναικείο αθλητισμό, αντιθέτως φλέγονται για ειδήσεις που αφορούν την γυναίκα αθλήτρια και ανήκουν στη κατηγορία, είτε του «ροζ» είτε της στάσης του σώματος ή της ενδυμασία τους. Εχουμε δει επίσης επανειλλημένα την κάμερα να εστιάζει σε επίμαχα μέρη του γυναικείου σώματος, γεγονός ανάρμοστο γιά μιά σοβαρή αθλητική κάλυψη, καθώς το επίκεντρο παύει να είναι η επίδοση και γίνεται απλώς το γυναικείο σώμα.

    Αντίθετα, στο θέμα της διαφήμισης τα πράγματα είναι καλύτερα καθώς η εικόνα παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Ετσι υπάρχουν πολλές αθλήτριες διαφόρων αθλημάτων, που πρωταγωνιστούν σε διαφημίσεις, καθώς έχουν καθιερωθεί ως πρότυπα για τις νέες γενεές. Την εικόνα της γυναίκας παρουσιάστριας προτιμάει επίσης η κάμερα για να μιλήσει για αθλητικά αποτελέσματα, όχι όμως για βαθυστόχαστες αναλύσεις ενός αγώνα, που παραμένει ανδρική υπόθεση.

    Τέλος, η στρατηγική για την ισότητα των φύλων περνάει μέσα από τη βελτίωση της νομοθεσίας. Όμως, καμία νομοθεσία δεν εξασφαλίζει ότι θα εφαρμόζεται, γιατί η νοοτροπία των ανθρώπων,  που αντιτίθεται στην ισότητα των φύλων, αποτρέπει τη γυναίκα να διεκδικεί τα δικαιώματά της. Η στόχευση λοιπόν πρέπει να είναι στην αλλαγή νοοτροπίας και αυτό απαιτεί μακροχρόνιες στοχευμένες δράσεις σε επίπεδο διαπαιδαγώγησης.

    Ο αγώνας για την ισότητα των φύλων είναι ένας διαρκής αγώνας για τη διεύρυνση της Δημοκρατίας. Η προσπάθεια για αθλητικές διακρίσεις δεν είναι απλά μια αγωνιστική επιδίωξη, αλλά μια βιωματική αποκάλυψη για προσπάθεια ίσων ευκαιριών σε όλους τους τομείς της ζωής. Η χαρά, η ευχαρίστηση, η ικανοποίηση που προσφέρει η συμμετοχή στον αθλητισμό σε όλες του τις βαθμίδες δημιουργεί τις προϋποθέσεις αρμονικής συμπόρευσης και αλληλοσυμπλήρωσης των δύο φίλων στον αγώνα της ζωής.

    Καμίνι
    Καμίνι
    Μέλος της συντακτικής ομάδας του KAMINI.GR

    ΜΟΙΡΑΣΤΕΊΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

    ΕΓΓΡΑΦΗ

    -- Διαφήμιση --

    ΠΡΟΣΦΑΤΑ

    ΣΧΕΤΙΚΑ
    ΑΡΘΡΑ

    Ό,τι πιο γλυκό και τρυφερό

    Ανάρτηση της κυρίας Αγγελικής Σουλάνη, Περπατώντας στην αυλή του...

    Τι ψήφισε το Γαλάτσι στις ευρωεκλογές

    Τελευταία ενημέρωση 10/06/2024 02:50Ενσωμάτωση 100,00 (63 / 63 ΕΤ)Εγγεγραμμένοι...

    Προσωπικά, θα ψηφίσω τη Νέα Αριστερά

    Γράφει ο Άρης Τσουκνίδας 1) στόχος είναι να υπάρξει ενίσχυση...

    Ψήφισμα του ΔΣ Νέας Φιλαδέλφειας: Να αποσυρθεί η διχαστική αφίσα

    Από την ιστοσελίδα paratiritis Ψήφισμα με το οποίο ζητά την...
    -- Διαφήμιση --