27.6 C
Galatsi
Δευτέρα, 24 Ιουνίου, 2024
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    Ένας νέος, επικίνδυνος κόσμος

    Ημερομηνία:

    -- Διαφήμιση --

    Ανάρτηση του εκπαιδευτικού, Γιώργου Χριστόπουλου, που δημοσιεύουμε με την άδεια του

    Μια από τις πιο σημαντικές διεθνείς πολιτικές ειδήσεις των τελευταίων μηνών έχει (όπως συμβαίνει συνήθως στη χώρα μας) περάσει απαρατήρητη. Σε πρώτη ανάγνωση η διάσπαση ενός μικρού κόμματος, του κόμματος της Αριστεράς στη Γερμανία (Die Linke), δεν αξιολογείται ως σοβαρή ή ως ελκυστική είδηση. Είναι όμως μια ακόμη απόδειξη της κατάρρευσης του μεταπολεμικού πολιτικού σκηνικού στις δυτικές δημοκρατίες που συνδέεται, έστω και εμμέσως, με γεωπολιτικές εξελίξεις.

    Πριν λίγες εβδομάδες αποχώρησε από τους Die Linke η χαρισματική Sahra Wagenknecht, γέννημα της ανατολικογερμανοκής σχολής κι έφτιαξε δικό της κόμμα, το BSW (BSW – Für Vernunft und Gerechtigkeit – Για τη Λογική και τη Δικαιοσύνη).

    -- Διαφήμιση --

    Στις πρώτες δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας μετά τη διάσπαση, παρατηρείται κάτι φαινομενικά παράδοξο. Το κόμμα της Αριστεράς χάνει ελάχιστα (περίπου μισό τοις εκατό), αλλά το νέο κόμμα εκτοξεύεται στο 12%, φτάνοντας σε απόσταση αναπνοής τους καταρρέοντες κυβερνητικούς εταίρους (SPD και Πράσινους) και την Ακροδεξιά (AfD) που είχε πρόσφατα περάσει στα γκάλοπ το 20% και από την οποία το BSW αντλεί τους περισσότερους εν δυνάμει ψηφοφόρους του. Το να αντλεί ένα κόμμα του χώρου της αριστεράς ψηφοφόρους που ψηφίζουν την ακροδεξιά ακούγεται περίεργο. Είναι όμως;

    Τι πρεσβεύει το νέο κόμμα;

    -- Διαφήμιση --

    Πρώτον, την αντίθεση στην κυρίαρχη πολιτική και οικονομική ελίτ.

    Δεύτερον, την αντίθεση με την πράσινη μετάβαση, μιλώντας ανοιχτά για επιστροφή στη φθηνή ενέργεια.

    Τρίτον (που συνδέεται με το δεύτερο), την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία για να υπάρξει και πάλι ροή φθηνού αερίου και να υποχωρήσει το κύμα ακρίβειας με την ταυτόχρονη επίθεση στο ΝΑΤΟ που χαρακτηρίζεται από το κόμμα ως ο κύριος υπαίτιος του πολέμου της Ουκρανίας.

    Τέταρτον, την αντίθεση στη μεταναστευτική πολιτική. Και κάτι σημαντικό. Το νέο κόμμα δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό και μάλιστα αρνείται την – κατ’ αυτό – παρωχημένη κατηγοριοποίηση “αριστερά – κέντρο – δεξιά”.

    Είναι νέο αυτό το φαινόμενο; Φυσικά, όχι. Με παραλλαγές, η συγκεκριμένη ατζέντα (αντιμετανάστευση και κοινωνική “ομοιογένεια”, αντι-ελίτ, αντι-πράσινη μετάβαση, αμφισβήτηση υπερεθνικών θεσμών, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ) χρησιμοποιείται πλέον από όλο και περισσότερους κομματικούς σχηματισμούς. Είτε αμιγώς ακροδεξιούς, είτε σχηματισμούς που αποσπώνται από τον  προοδευτικό/αριστερό χώρο και έχουν σημαντική παρουσία πλέον στις χώρες τους.

    Της πρώτης κατηγορίας χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι Τραμπικοί Ρεπουμπλικάνοι, τα κόμματα της Λεπέν, του Ορμπάν, της Μελόνι. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν το νέο κόμμα της Γερμανίας αλλά και η “δική” μας Πλεύση Ελευθερίας.

    Οι ετερόκλητες αυτές δυνάμεις, που αντιμετωπίζονται από τα συστημικά μέσα με ελαφρότητα και δαιμονοποίηση που τελικά τα ενισχύει, εκμεταλλεύονται την εντεινόμενη παρακμή της φιλελεύθερης δημοκρατίας. 

    Της μεταπολεμικής κοινωνικής ειρήνευσης και ευημερίας που παραδόθηκε όμως άνευ όρων στην αχαλίνωτη “αγορά”. Πλέον, οι συνεχόμενες κρίσεις, η γενικευμένη ανασφάλεια, η έξαρση της βίας, η έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης και η κραυγαλέα λαιμαργία των ολίγων, η συρρίκνωση των δικαιωμάτων, έχουν οδηγήσει μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων, κυρίως των προερχόμενων από τα λαϊκά στρώματα, από παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς (κυρίως από την κεντροαριστερά) στις αγκαλιές των νέων αυτών μορφωμάτων.

    Υπάρχει, όμως, κι άλλο κοινό. Πολλοί από αυτούς τους σχηματισμούς, είτε της Άκρας Δεξιάς είτε οι πρώην προοδευτικοί και νυν … ουδέτεροι, διατηρούν έμμεσα ή άμεσα σχέση με την Ρωσία του Πούτιν. Όταν μάλιστα ένα “φιλο-Πούτιν” κόμμα εμφανίζεται με τέτοια δυναμική στην καρδιά της Ευρώπης, τότε είναι φανερό ότι βρίσκονται σε εξέλιξη υπόγειες κοινωνικές διεργασίες εξαιρετικά επικίνδυνες για το μέλλον. Κι όσο η Ευρώπη αλλά και γενικότερα ο δυτικός κόσμος εμμένει στην τραγικά αποτυχημένη νεοφιλελεύθερη συνταγή, θα οδηγούμαστε ταχύτερα στην αποδόμηση της σύγχρονης δημοκρατίας.

    Καμίνι
    Καμίνι
    Μέλος της συντακτικής ομάδας του KAMINI.GR

    ΜΟΙΡΑΣΤΕΊΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

    ΕΓΓΡΑΦΗ

    -- Διαφήμιση --

    ΠΡΟΣΦΑΤΑ

    ΣΧΕΤΙΚΑ
    ΑΡΘΡΑ

    Ο ρατσιστής Λοΐζος και οι κατέχοντες τον πολιτικοκορεκτισμό

    Παρασύρθηκα από τα όσα γράφονται για τον Καραγάτση και...

    Σκέψεις και προβληματισμοί για την Αριστερά

    Δύο αναρτήσεις – δημόσιες τοποθετήσεις, για τον διάλογο, που...

    Μπλοκαρισμένη κοινωνία, μπλοκαρισμένη Αριστερά

    Άρθρο του Ευκλείδη Τσακαλώτου, βουλευτή της Νέας Αριστεράς, πρώην...

    «Έστησε» την Κεντροαριστερά στα δύο μέτρα…

    Γράφει η Πολύμνια Απεχθάνεται τις συλλογικές διαδικασίες. Βαριέται τις ομιλίες...
    -- Διαφήμιση --