28.9 C
Galatsi
Τρίτη, 25 Ιουνίου, 2024
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    Με τη Νέα Αριστερά στις ευρωεκλογές

    Ημερομηνία:

    -- Διαφήμιση --

    Γράφει η Αγγέλικα Σαπουνά

    Παράξενη παραμονή εκλογών.
    Με μια κουφόβραση μέσα στην κάψα, που δεν ξέρεις αν θα ξεσπάσει – κι αν ναι, πότε;

    Δεν είναι οι πρώτες εκλογές που θυμάμαι να μας κοιτάζουν παράξενα. Παλιά, όμως, μας κοιτάγανε με μια συμπόνια, υποκριτική δε λέω, αλλά συμπόνια: Αιθεροβάμονες ναι, αλλά καλά παιδιά, τίμια, θα μεγαλώσουν κι αυτά, θα καταλάβουν.

    -- Διαφήμιση --

    Σ’ αυτές τις εκλογές νιώθω βλέμματα θυμωμένα, παγωμένα: Πώς τολμάτε, τι θέλετε τώρα, άντε σαπέρα, ρόιδο τα κάνατε, βγάλτε το σκασμό επιτέλους.

    Πρέπει να φταίμε για όλα:
    Επειδή φτιάξαμε τον ΣυΡιζΑ και είπαμε «ή εμείς ή αυτοί» κι όταν βρεθήκαμε στην κόψη του ξυραφιού προσπαθήσαμε για ό,τι μπορούσαμε και δεν τα παρατήσαμε.
    Κι επειδή, όταν χάσαμε, δεν κάναμε δήλωση μετανοίας και δεν αρνηθήκαμε ούτε τα λάθη μας ούτε, όμως, και τα σωστά μας.
    Κι επειδή, όταν κάποιοι δικοί μας σιώπησαν, εμείς δεν το βουλώσαμε, κι όταν άρχισαν να τα γυρίζουν, αρνηθήκαμε ν’ αλλάξουμε φόρεμα και χτένισμα και τραγούδια.
    Κι όταν, τέλος, μας είπαν «δεν κάνετε εσείς για τα μεγάλα πανηγύρια, εξαφανιστείτε από δω», είπαμε «οκ λοιπόν, δεν πάμε στο ίδιο ταξίδι» και πήραμε το δρόμο μας, το δρόμο τον ανηφορικό όπου είμασταν κι από πριν και συνεχίζουμε να τον τραβάμε.

    -- Διαφήμιση --

    Αλλά όχι στη ζούλα, όχι σιωπηλά, φανερά και θαρρετά παλεύοντας αυτό που πιστεύουμε πως είναι δίκιο. Θέλουμε να δώσουμε φωνή στο δίκιο, χωρίς ουρλιαχτά και καραμούζες, αλλά δυνατά και καθαρά: Η σιωπή δεν μας ταιριάζει.

    Φτιάξαμε τη Νέα Αριστερά για να πορευτούμε στο σήμερα, όπως είκοσι χρόνια πριν είχαμε φτιάξει το ΣυΡιζΑ.

    Και τότε και τώρα ο αντίπαλός μας είναι ο ίδιος: Η φτώχεια, η αδικία, η απληστία του κέρδους πάνω απ’ τον άνθρωπο, πάνω ακόμη κι απ’ τις πλανητικές αντοχές, το κεφάλι του φιδιού που δυνάμωσε και μας κοιτά κατάματα.

    Κι ο πόλεμος, που ποτέ δεν εγκατέλειψε την ανθρωπότητα, χτυπάει πια και την πόρτα του δικού μας σπιτιού, του «κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού». Αυτού του σπιτιού που ο θεμέλιος λίθος του ήταν η κραυγή «ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός» και σήμερα τόση προσπάθεια γίνεται το σύνθημα αυτό των θεμελιωτών της να θαφτεί στη λήθη.

    Το διακύβευμα των ευρωεκλογών είναι αν θα εξακολουθούν να υπάρχουν στο αυριανό ευρωκοινοβούλιο εκείνες οι φωνές που θα συνεχίσουν να λένε ΟΧΙ σ’ όλ’ αυτά. Αν το κόκκινο του αγώνα, το λευκό της ειρήνης και το πράσινο της πανανθρώπινης μάνας μας, της Γης, θα εξακολουθούν να χαλάνε τη χρυσόμαυρη βιτρίνα των σύγχρονων φερέλπιδων αυτοκρατόρων.

    Αυτές τις φωνές θέλουμε κι εμείς στη Νέα Αριστερά να ενισχύσουμε. Γι’ αυτό παλεύουμε. Δεν ζητάμε λευκή επιταγή στο όνομα καμίας «αριστείας», δεν έχουμε έτοιμες συνταγές στο τσεπάκι, δεν υποσχόμαστε κανενός είδους «όνειρο» είτε «ελληνικό» είτε «ευρωπαϊκό».

    Υποσχόμαστε να δουλέψουμε για να σταματήσουμε τους εφιάλτες.
    Και ξέρουμε ότι την επόμενη μέρα, όλοι/ες/@ εμείς που νιώθουμε ότι η αντίσταση στα Όρκ είναι πρωτίστως δική μας δουλειά, γιατί είναι δική μας ανάγκη και δεν την εκχωρούμε σε κανέναν Ηγεμόνα, με όποιον μανδύα κι αν εμφανίζεται,  θα πρέπει να ξαναμπούμε σοβαρά στην κουβέντα για το ανάχωμα που πρέπει να χτίσουμε στο σκοτεινό μέλλον που μας ετοιμάζουν.

    Ο δρόμος είναι αριστερά: Ας τον κρατήσουμε ανοιχτό.

    Αγγέλικα Σαπουνά
    Αγγέλικα Σαπουνά
    Εκπαιδευτικός, PhD Kοινωνιολογίας και Πολιτικής της Εκπαίδευσης. Επικεφαλής της παράταξης Γαλάτσι από Κοινού

    ΜΟΙΡΑΣΤΕΊΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

    ΕΓΓΡΑΦΗ

    -- Διαφήμιση --

    ΠΡΟΣΦΑΤΑ

    ΣΧΕΤΙΚΑ
    ΑΡΘΡΑ

    Ο ρατσιστής Λοΐζος και οι κατέχοντες τον πολιτικοκορεκτισμό

    Παρασύρθηκα από τα όσα γράφονται για τον Καραγάτση και...

    Σκέψεις και προβληματισμοί για την Αριστερά

    Δύο αναρτήσεις – δημόσιες τοποθετήσεις, για τον διάλογο, που...

    Μπλοκαρισμένη κοινωνία, μπλοκαρισμένη Αριστερά

    Άρθρο του Ευκλείδη Τσακαλώτου, βουλευτή της Νέας Αριστεράς, πρώην...

    «Έστησε» την Κεντροαριστερά στα δύο μέτρα…

    Γράφει η Πολύμνια Απεχθάνεται τις συλλογικές διαδικασίες. Βαριέται τις ομιλίες...
    -- Διαφήμιση --